By Πρώτη ημέρα: Εξερευνώντας τον νότο
Η ιδανική αφετηρία για την πρώτη μέρα είναι η Χώρα. Χτισμένη αμφιθεατρικά με λευκά σπίτια, στενά σοκάκια και λουλουδιασμένα μπαλκόνια, αποτελεί ένα από τα ομορφότερα νησιωτικά οικιστικά σύνολα της Ελλάδας. Στην κορυφή δεσπόζει το ενετικό κάστρο, με μια απεριόριστη θέα προς το Καψάλι, το πέλαγος και τη βραχονησίδα Χύτρα.
Κάτω ακριβώς από τη Χώρα, το Καψάλι αποτελεί το πιο κοσμοπολίτικο σημείο του νησιού, στο οποίο εκτός από οδικώς, μπορείτε να φτάσετε ακολουθώντας ένα εύκολο μονοπάτι, με αφετηρία το κάστρο. Δύο αντικριστοί κόλποι αγκαλιάζουν τον οικισμό και δημιουργούν την τέλεια καρτ ποστάλ. Το πιο όμορφο σημείο για να θαυμάσετε το Καψάλι είναι ο φάρος, στον οποίο θα ανεβείτε ακολουθώντας τα πλατιά σκαλοπάτια.
Η παραλία Σπαραγαρίο είναι μεγάλη πρόκληση και ίσως το πιο όμορφο σημείο για κολύμπι στην περιοχή. Και είναι πρόκληση, γιατί σε αυτή τη μικρή παραλία, κρυμμένη σε ένα μικρό φαράγγι, θα πάτε μόνο με τα πόδια, μέσα από μια σύντομη διαδρομή που ξεκινάει από την παραλία του Καψαλίου. Εναλλακτική επιλογή, η παραλία Μελιδόνι, που δεν υστερεί καθόλου σε ομορφιά και καθαρά νερά και απέχει 14 χιλιόμετρα από το Καψάλι.
Ακολουθώντας τη διαδρομή από το Καψάλι μέχρι τον πολυφωτογραφημένο Αβλέμονα, θα έχετε πολλές αφορμές για παράκαμψη. Αρχικά, η παραλία Χαλκός με το κόκκινο βότσαλο βρίσκεται σε έναν απάνεμο όρμο στη νότια πλευρά του νησιού, τον οποίο σπάνια πιάνουν οι άνεμοι. Η Κομπονάδα είναι μια μεγάλη ακτή με κρυστάλλινα πεντακάθαρα νερά και χοντρά βότσαλα, ενώ το διάσημο Καλαδί είναι στην ουσία μία παραλία χωρισμένη σε τρεις μικρούς κολπίσκους. Παρότι ο δρόμος φτάνει πολύ κοντά, θα πρέπει να κατεβείτε 120 πέτρινα σκαλοπάτια.
Δεύτερη μέρα: Καταρράκτες, λίμνες και πανέμορφα χωριά
Η δεύτερη μέρα είναι αφιερωμένη στην πλούσια ενδοχώρα. Ο Μυλοπόταμος είναι ένα ορεινό χωριό, που αν και ταλαιπωρημένο από τις πυρκαγιές, διαθέτει ένα πλούσιο υδάτινο τοπίο. Κάτω από την πλατεία του οικισμού, μονοπάτι θα σας οδηγήσει σε μια ρεματιά με έναν ψηλό καταρράκτη. Πιθανότατα όμως, μετά τα μέσα του καλοκαιριού, το νερό θα έχει στερέψει. Ωστόσο, η πεζοπορική διαδρομή δίπλα στο ρυάκι, θα σας φέρει κοντά σε νερόμυλους και στην Κάτω Χώρα των Κυθήρων.
Ο εγκαταλελειμμένος μεσαιωνικός οικισμός της Κάτω Χώρας διακρίνεται από τον νέο οικισμό του Μυλοποτάμου, έξω από την καστροπολιτεία. Δύο κόσμοι δηλαδή, όπου το παλιό και το νέο συνυπάρχουν σε μια τέλεια αρμονία. Η θέα από το κάστρο προς το πέλαγος είναι εντυπωσιακή και σε αυτό το σημείο η δύση του ηλίου μαγευτική.
Ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος έξω από την Κάτω Χώρα φτάνει ως τη παραλία του Λιμνιώνα, σε έναν καλά προστατευμένο από τους αέρηδες όρμο. Γι’ αυτό γύρω από την παραλία, υπάρχουν μικρά σπίτια για τους ψαράδες. Επιπλέον, από την παραλία, ξεκινά και το μονοπάτι για την πράσινη λίμνη σε σχήμα καρδιάς, με το ρίσκο όμως από τα μέσα του καλοκαιριού και μετά να μην έχει πολύ νερό.
Μερικά από τα ορεινά χωριά σε αυτή την πλευρά των Κυθήρων που αξίζει να επισκεφθείτε είναι ο Ποταμός, που είναι και το μεγαλύτερο στο νησί, και ο Καραβάς με τις πηγές του Αμίρ Αλή. Επίσης, από τον Ποταμό υπάρχει δρόμος που οδηγεί στην Παλαιοχώρα ή Μυστρά των Κυθήρων. Στη μέση του φαραγγιού και πάνω σε έναν βράχο, στέκουν τα απομεινάρια της ένδοξης καστροπολιτείας με τις εννέα βυζαντινές εκκλησίες. Σε αυτό το κάστρο, βρισκόταν η παλιά πρωτεύουσα του νησιού Άγιος Δημήτριος, την οποία κατέστρεψε και λεηλάτησε ο πειρατής Μπαρμπαρόσα, πουλώντας ως δούλους τους κατοίκους της Παλαιοχώρας. Από τότε, οι άνθρωποι εγκατέλειψαν αυτό το μέρος, αφού το θεώρησαν καταραμένο.
Τρίτη μέρα: Ο φάρος και οι παραλίες του βορρά
Αφιερώστε την τρίτη μέρα στην εξερεύνηση της βόρειας και της ανατολικής πλευράς του νησιού, έχοντας ως βάση σας την Αγία Πελαγία. Εκτός τη μεγάλη παραλία μπροστά από τον οικισμό, θα ανακαλύψετε πολλές ακόμη, νοτιότερα της Αγίας Πελαγίας. Θα βουτήξετε στη Φυρή Άμμο που, όπως μαρτυρά και το όνομά της, έχει κόκκινη αμμουδιά, αλλά και στη μικροσκοπική παραλία του Λορέντζου με τις εντυπωσιακές θαλασσοσπηλιές.
Από τον ίδιο δρόμο θα πάτε και στην Κακιά Λαγκάδα· μια πραγματικά τεράστια παραλία με καθαρά και βαθιά νερά. Στο τέλος της ασφάλτου, ξεκινάει ένας κακοτράχαλος χωματόδρομος, που οδηγεί στο ομώνυμο φαράγγι, το οποίο περνά και από την καστροπολιτεία της Παλαιοχώρας.
Ξεκινώντας από την Αγία Πελαγία, μπορείτε επίσης να προσεγγίσετε το βορειότερο χωριό των Κυθήρων, την Πλατιά Άμμο. Από εκεί, ακολουθώντας ένα εύκολο μονοπάτι δίπλα στη θάλασσα, θα φτάσετε σε περίπου μισή ώρα στον επανδρωμένο φάρο Μουδάρι. Στο βάθος, στέκει ακόμα όρθιο το κτίριο του Σηματορείου, που χτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα και χρησιμοποιούνταν ως σταθμός επικοινωνίας με τα διερχόμενα πλοία.
Η ερημική παραλία του Άη Νικόλα, ακριβώς κάτω από τον φάρο, είναι εύκολα προσβάσιμη από το χωμάτινο μονοπάτι σε περίπου 15 λεπτά.
Τρία εικοσιτετράωρα στα Κύθηρα, είναι αρκετά για να πάρετε μια γεύση από το νησί. Πάντα όμως θα υπάρχει μια παραλία που δεν προλάβατε να επισκεφθείτε, ένα μονοπάτι που δεν περπατήσατε ή ένα ηλιοβασίλεμα που δεν χορτάσατε. Ίσως αυτό να είναι και το μεγαλύτερο μυστικό των Κυθήρων: ποτέ δεν τα αποχαιρετάς, αλλά στο πλοίο της επιστροφής σχεδιάζεις ήδη το επόμενο ταξίδι.
πηγή
Comments