Ο γνωστός κυνικός, “τομαριστής” με την ανελέητη κρίση Σόιμπλε, δηλώνει ξεδιάντρωπα: «Όταν ακούω ότι όλα υποχωρούν μπροστά στην προστασία της ανθρώπινης ζωής, πρέπει να πω ότι αυτό δεν είναι απόλυτο.»

Share:

Και όμως, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε “ξαναχτυπά” και μάλιστα αυτή τη φορά χωρίς μέτρο ανθρωπιάς, χωρίς ντροπή, γεμάτος από το γνωστό του κυνισμό και μίσος προς όλους τους “κατώτερους”, και όμως αυτός ο πολιτικός επηρεάζει όλους τους βηματισμούς για μια ενωμένη Ευρώπη, κινεί τα νήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, με στείρα πολιτική μονόπλευρης λιτότητας που όχι μόνο δεν αποδίδει, αλλά μόνο δεινά επιφέρει στις οικονομίες του Νότου , όπως παρατεταμένη ύφεση, καλπάζουσα ανεργία, κλείσιμο επιχειρήσεων, κοινωνική εξαθλίωση, υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου που έχει πλέον αγγίξει την ανθρωπιστική κρίση, αλλά εκείνος αδυνατεί να συνειδητοποιήσει την πολύ κακή πραγματικότητα. Απαιτεί από τους νότιους της Ευρωζώνης να καταβάλλουν τακτικά τις δόσεις των δανείων που έλαβαν (πολλές φορές καταχρηστικά-εκβιαστικά) ενώ εκείνος αρνείται και “ξεχνά” να αποπληρώσει το όποιο κατοχικό δάνειο, τα όποια λάθη του, αλλά ως γνωστό τοις πάσι αυτός ποτέ δε κάνει λάθη, γιατί ως γνωστό όλοι οι “κατώτεροι” «ζηλεύουν» την χώρα του, επειδή έχει νοικοκυρεμένη οικονομία.

Εδώ θα επικαλεστούμε τα λόγια του μεγάλου αγωνιστή Μανώλη Γλέζου σε μια αναφορά του (Δεκέμβριος 2015) για τον Σόιμπλε,  «Η “ανθρώπινη” πλευρά του Σόιμπλε. Άδικα θα την ψάξετε, τουλάχιστον στις δηλώσεις και στα πεπραγμένα του Γερμανού υπουργού» ενώ συμπλήρωσε και έδωσε ξεκάθαρα το στίγμα του λόγου του πως, «Στη Γερμανία των 90 εκατομμυρίων έφτασαν 800 χιλιάδες πρόσφυγες και απειλείται η καθαρότητα της Αρίας φυλής. Και αυτό δεν μπορούν να το ανεχτούν όσοι εκφράζονται πολιτικά από τον Σόιμπλε». 

Για μία ακόμη φορά, αυτός ο αχαρακτήριστος πολιτικός και επικίνδυνος για το μέλλον της Ευρωζώνης αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μας “εντυπωσίασε” σε συνέντευξή του στην Tagesspiegel. Ανέφερε ότι το κράτος δεν μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα: «Αυτή την εποχή είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη η άποψη ότι όλα τα προβλήματα λύνονται με απεριόριστους κρατικούς πόρους και ότι η οικονομία θα ορθοποδήσει με ένα πρόγραμμα ανάκαμψης» είπε και συνέχισε προειδοποιώντας ότι «το κράτος δεν μπορεί να αναπληρώνει συνεχώς τον τζίρο μας». Στη συνέχεια όμως ο ίδιος φρόντισε να κατεβάσει το “προσωπείο” του, να μας δείξει το πραγματικό του πρόσωπο και κυνικά είπε: «Όταν ακούω ότι όλα υποχωρούν μπροστά στην προστασία της ανθρώπινης ζωής, πρέπει να πω ότι αυτό δεν είναι απόλυτο. Υπάρχει στάθμιση και αλληλοπεριορισμός στα ανθρώπινα δικαιώματα. Εάν υπάρχει μία απόλυτη αξία στο Σύνταγμά μας, αυτή είναι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Αυτή είναι απαραβίαστη. Αλλά αυτό δεν αποκλείει ότι κάποτε θα πεθάνουμε…». Πραγματικά σοκαριστικός σε σχέση με τα ιδεώδη, την αξία της ανθρώπινης ζωής, την αξιοπρέπεια, την αντίληψη των ανθρώπινων δικαιωμάτων, την ίδια την θεώρηση της ανθρώπινης ύπαρξης. Αυτός δεν μπορεί να εκπροσωπεί τίποτα στην Ευρώπη, αυτός δεν έχει ιδέα την “Ιδέα” για την Ευρώπη. Επιχειρηματολογώντας σε αυτό το “άγνωστο μοτίβο” ιδεών και αναφερόμενος στη χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων, ο Σόιμπλε σημείωσε ότι «δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε την απόφαση αποκλειστικά στους επιδημιολόγους, αλλά πρέπει να σταθμίσουμε και τις σημαντικές οικονομικές, κοινωνικές, ψυχολογικές ή άλλες επιπτώσεις. Αν κλείσουμε τα πάντα για δύο χρόνια, οι συνέπειες θα ήταν τρομακτικές».

Σε αυτόν τον “τομαριστή” με την ανελέητη κρίση Σόιμπλε, έχει είδη (Μάρτιος 2020) δώσει κρυστάλλινη απάντηση “αξιών” ο  Καθηγητής Παθολογίας – Λοιμωξιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ειδικός σύμβουλος του ΚΕΕΛ (Κέντρου Ελέγχου Ειδικών Λοιμώξεων) και επιστημονικός συνεργάτης του ΕΟΔΥ κ. Σωτήρης Τσιόδρας

«Μου έγραψε ένας γνωστός μου και πασίγνωστος επιστήμονας ότι κάνουμε πολύ φασαρία για λίγους ηλικιωμένους και κάποιους ανίκανους από τα χρόνια νοσήματα συμπολίτες μου. Η απάντηση που δίνω μέσα μου είναι ότι το θαύμα της ιατρικής επιστήμης εν έτει 2020 είναι η παράταση της ποιοτικής επιβίωσης αυτών των ατόμων, εκ των οποίων είναι μανάδες και πατεράδες μαςΕίναι οι γιαγιάδες και οι παππούδες. Η απάντηση είναι ότι τους σεβόμαστε όλους, τους τιμούμε όλους» δήλωσε με δάκρυα στα μάτια και πρόσθεσε: «Δεν μπορούμε να υπάρχουμε, ούτε να έχουμε ταυτότητα χωρίς τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας. Είμαστε όλοι πολύτιμοι και θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τον ιό».

Μιλώντας στην ηλεκτρονική έκδοση της γερμανικής εφημερίδας DIE ZEIT, ο πρώην υπουργός Οικονομικών και νυν πρόεδρος της Βουλής εκφράζει ανοιχτά την αντίθεσή του στην έκδοση ομολόγων για την αντιμετώπιση των οικονομικών επιπτώσεων του κορωνοϊού. Όπως υποστηρίζει «τα ομόλογα για τον κορωνοϊό δεν βοηθούν σε κάποιο πρόβλημα που δεν μπορούμε να λύσουμε με τα ήδη υπάρχοντα εργαλεία. Πραγματικά, το θέμα μας δεν είναι η κοινοτικοποίηση χρέους. Αυτή η συζήτηση είναι επιβλαβής». Αντί ομολόγου, προτείνει στις ενδιαφερόμενες χώρες να προσφύγουν στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), κάτι που άλλωστε αποτελεί επίσημη θέση του Βερολίνου. Όπως επισημαίνει «αυτός ο μηχανισμός έχει θεσπιστεί για μία τέτοια κατάσταση ανάγκης. Εάν δεν επαρκεί ο όγκος χρηματοδότησης, μπορούμε και πρέπει να τον διευρύνουμε. Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) κάνει ό,τι μπορεί, στα πλαίσια των δυνατοτήτων της, ώστε να περιορίσει τις οικονομικές συνέπειες της κρίσης». Με απλά λόγια, σταράτα και Ελληνικά, ο Σόιμπλε μέσα από τον “θάνατο” οραματίζεται και προσδοκά “κέρδη”, πολλά κέρδη γιατί ο ESM δύο πράγματα σημαίνει, όροι και προϋποθέσεις δανείων και “τοκάκια”. Με περίσσιο θράσος μιλά για “αλληλεγγύη” (με την “έννοια” που μόνον αυτός και οι εκφραστές του γνωρίζουν) και κάνει πως δε καταλαβαίνει πως η δραματική προειδοποίηση του Ιταλού πρώην προέδρου της Κομισιόν Ρομάνο Πρόντι ότι «αν δεν συνεργαστούμε όλοι μαζί, θα εξαφανιστούμε από τον χάρτη» αφορούσε την Ευρωπαϊκή Ένωση και έδωσε τη δική του απάντηση: «Η Ιταλία δεν πρόκειται να εξαφανιστεί. Στην Ευρώπη θα πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για να επιδείξουμε αλληλεγγύη. Μόνο έτσι η Ευρώπη μπορεί να ξεπεράσει την κρίση. Αν δεν βελτιωθούν τα πράγματα στους άλλους, τότε θα επιδεινωθούν και για μας. Γι αυτό χρειαζόμαστε νέες μορφές αλληλεγγύης. Για παράδειγμα η Κομισιόν προτείνει να διευρύνουμε τον κοινοτικό προϋπολογισμό. Το θεωρώ σωστό».

 

 

 

Share:

Leave a reply