Μαγικοί χώροι της Ελλάδας: Νησιά Ιονίου Πελάγους!

Share:

Άραγε ο Bram Stoker όταν το 1897 έγραψε τον Δράκουλα, είχε ακούσει τις ιστορίες που αφορούν τα νησιά του Αιγαίου Πελάγους; Στο πρώτο άρθρο, συναντήσαμε δράκοντες, στοιχειώματα, αρχαίους και σκοτεινούς θεούς, αλλά και μούσες. Στο δεύτερο βρήκαμε μπροστά μας οξύθυμους Κένταυρους κι έναν ερωτευμένο λήσταρχο, στο τρίτο συναντήσαμε τον Σίσυφο, νεράιδες, ανθρωποθυσίες και καταραμένους λυκάνθρωπους. Τα καλύτερα όμως τα αφήσαμε για το τέλος! Γιατί ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για τους βρικόλακες του Αιγαίου, τις νεράιδες του Ιονίου πελάγους, αλλά και την Κρήτη με τους Δροσουλίτες, τον Μινώταυρο και τον Τάλω -τον μυθικό της φύλακα.

Σκάλα Κεφαλονιάς – Οι νεραϊδοσπηλιές και τα στοιχειά της θάλασσας

Η Σκάλα της Κεφαλονιάς είναι ένα απ’ τα πιο όμορφα θέρετρα της Ελλάδας. Απέχει περίπου 35 χιλιόμετρα από το Αργοστόλι και βρίσκεται στο νοτιότερο τμήμα του νησιού. Δε θα σταθούμε όμως στην υπέροχη παραλία της σκάλας ή στο πευκόδασος που υπάρχει πίσω της. Διότι στην περιοχή, υπάρχει το σπήλαιο του Σάκκου όπου έχουν εντοπιστεί ευρήματα της νεολιθικής εποχής, ο ναός του Απόλλωνα που χρονολογείται περί τον 6ο π.Χ. αιώνα και ο μυκηναϊκός τάφος στα γειτονικά Μαυράτα. Εκείνο που θα προσέξουμε είναι οι καταρράκτες στη Γραδού, όπου τα νερά του χειμάρρου πέφτουν από μεγάλο ύψος, δημιουργώντας ένα θέαμα που σου κόβει την ανάσα. Γύρω απ’ τους καταρράκτες, παρά το πετρώδες έδαφος, υπάρχουν πολλά δέντρα και οι βράχοι έχουν ανθρωπόμορφα σχήματα δημιουργώντας ένα επιβλητικό και καθηλωτικό τοπίο. Για τους καταρράκτες κυκλοφορούν πολλοί θρύλοι για νεράιδες που κατοικούν στις ρεματιές ή στις νεραϊδοσπηλιές και τις αφέγγαρες νύχτες παρουσιάζονται στους ανθρώπους που θα απαντήσουν στον διάβα τους. Ανθρωπόμορφοι σχηματισμοί βράχων υπάρχουν και στο ακρωτήριο του Κάπρου. Ένας τοπικός μύθος λέει ότι οι βράχοι είναι ο πετρωμένος βασιλιάς, η οικογένειά του και οι υπήκοοί του που ζούσαν σε ένα βασίλειο που καταποντίστηκε στη θάλασσα. Για το ίδιο ακρωτήρι ο Νικόλαος Πολίτης στο έργο του «Μελέται περί του βίου και της γλώσσης του ελληνικού λαού» έγραψε πως, σύμφωνα με μελέτες του γερμανού Sibthorp, οι ναυτικοί της Κεφαλονιάς προσέφεραν θυσίες άρτου στο στοιχειό που παραφύλαγε εκεί, για να έχουν ευνοϊκό ταξίδι. Έριχναν, δηλαδή, ψωμί στη θάλασσα. Ο διάπλους στη γύρω περιοχή ήταν δύσκολος, αλλά η θάλασσα έβριθε από μελανούρια, που οι ψαράδες της Κεφαλονιάς τα αλίευαν και ίσως το τελετουργικό της θυσίας του άρτου να αφορούσε την προσέλκυση των ψαριών.

Κεφαλονιά – Η λίμνη της Μελισσάνης και το σπήλαιο των νυμφών

Η υπόγεια λίμνη της Μελισσάνης βρίσκεται στον Καραβόμυλο και ανακαλύφθηκε το 1951. Το βαραθροσπήλαιο, που μέρος του αποτελεί η λίμνη, είναι ένα απ’ τα πιο σπάνια γεωλογικά φαινόμενα. Ένα μεγάλο τμήμα της οροφής του έχει καταρρεύσει με αποτέλεσμα να φαίνεται ο γαλανός ουρανός και η λίμνη να φωτίζεται. Εντός της λίμνης υπάρχει ένα μικρό νησί, που πάνω του ανακαλύφθηκε ένα ιερό του Πάνα και τα ευρήματά του εκτίθενται στο Αρχαιολογικό μουσείου του Αργοστολίου. Ανάμεσα στα ευρήματα -εκτός από το ειδώλιο του Πάνα- υπάρχουν ένας πήλινος δίσκος και μια πλάκα που απεικονίζουν νύμφες. Για αυτόν τον λόγο, εξάλλου, το σπήλαιο ονομάζεται και σπήλαιο των νυμφών. Σύμφωνα με την παράδοση, υπάρχουν δύο διαφορετικοί μύθοι για τη Μελισσάνη που έδωσαν το όνομά της στο σπήλαιο και τη λίμνη. Ο πρώτο μύθος μιλάει για μια πολύ όμορφη κόρη, που απογοητευμένη απ’ την ερωτική απόρριψη του Πάνα αυτοκτόνησε στη λίμνη, ενώ ένας μεταγενέστερος μύθος θέλει τη Μελισσάνη ή Μελισσάνθη βοσκοπούλα, που ψάχνοντας ένα απ’ τα πρόβατά της, σκόνταψε και πνίγηκε στη λίμνη.

πηγή: willowisps

Share:

Leave a reply