Μάκης Μωράκης: «Το εργαστήριο μας είναι από τα λίγα “φώτα” που βρίσκει κανείς το απόγευμα στα Ματογιάννια».

Share:

Ήρθε στη Μύκονο το 1997, ενώ τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια εργάζεται ως καθηγητής εικαστικών εργαστηρίων στο νησί. Ο λόγος για τον Μάκη Μωράκη, ο οποίος φέτος έχει αναλάβει τον ρόλο του επιμορφωτή στο εργαστήρι ζωγραφικής της ΚΔΕΠΠΑΜ, το οποίο ξεκίνησε και θα διαρκέσει μέχρι και το τέλος Απριλίου.

Σε μια περίοδο που το νησί ερημώνει, η ΚΔΕΠΠΑΜ διοργανώνει έξι διαφορετικά καλλιτεχνικά εργαστήρια για τους μόνιμους κάτοικους, οι οποίοι αναζητούν μια διαφυγή από την ρουτίνα της καθημερινότητας. Ένα από αυτά είναι και το εργαστήρι ζωγραφικής με επιμορφωτή τον πλέον κατάλληλο, που δεν είναι άλλος από τον Μάκη Μωράκη. Το 1997 ήρθε στη Μύκονο και από τότε βρίσκεται στην καρδιά των πολιτιστικών δρώμενων του νησιού, με ατομικές ή ομαδικές εκθέσεις, με μαθήματα ζωγραφικής αλλά και ενεργή συμμετοχή σε αρκετές εκδηλώσεις. Μετά από τον εξαιρετικά δύσκολο χειμώνα του 2020, που το εργαστήρι δεν κατάφερε να πραγματοποιηθεί δια ζώσης, ο Μάκης Μωράκης μιλά για τις δημιουργικές δραστηριότητες που βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά και τους στόχους του εργαστηρίου, που αποτελεί έναν χώρο έμπνευσης και δημιουργίας για μικρούς και μεγάλους.

Ποια είναι η σχέση σας με τη ζωγραφική;

Σπούδασα στην Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Έπειτα, το 1997, ήρθα στη Μύκονο. Πριν από δεκαπέντε χρόνια ξεκίνησα τη συνεργασία μου με τον δήμο, ως καθηγητής εικαστικών εργαστηρίων στο τμήμα της ζωγραφικής, ενώ παράλληλα έχω κάνει ατομικές εκθέσεις, έχω συμμετάσχει σε ομαδικές και έχω κάνει και την εικονογράφηση στο παραμύθι της Δήμητρας Νάζου για τον Μερμελέχα. Προσπαθώ γενικά να μην περιορίζομαι μόνο στο κομμάτι της ζωγραφικής. Έχω κάνει πράγματα και σε άλλα πεδία της τέχνης, όπως μουσικές παραγωγές και φεστιβάλ.

Ποια είναι η σημασία των καλλιτεχνικών εργαστηρίων;

Τα εικαστικά εργαστήρια -που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο εδώ και μία δεκαπενταετία- είναι μια ωραία φωτεινή συνθήκη που συμβαίνει στη Χώρα, η οποία ερημώνει τον χειμώνα. Συνεπώς, το εργαστήριό μας είναι από τα λίγα «φώτα» που βρίσκει κανείς ένα απόγευμα στα Ματογιάννια. Πέρα από το γεγονός ότι το εργαστήρι απευθύνεται σε ενήλικες, έχουμε βοηθήσει σε αρκετά εκπαιδευτικά κενά, όπως για παράδειγμα στην προετοιμασία για το ελεύθερο σχέδιο των Πανελληνίων και στην προετοιμασία για την Καλών Τεχνών. Παλαιότερα, τα παιδιά έπρεπε να ταξιδεύουν τα Σαββατοκύριακα στην Αθήνα για να πάνε σε κάποιο φροντιστήριο και να κάνουν τα απαραίτητα μαθήματα.

Πως προέκυψε η συνεργασία σας με την ΚΔΕΠΠΑΜ, η οποία φέτος διοργανώνει πολλά και διαφορετικά εργαστήρια;

Πριν από εμένα, υπήρχε μια άλλη καθηγήτρια σε αυτήν τη θέση. Όταν εκείνη έφυγε, δημιουργήθηκε ένα κενό, το οποίο ήρθα να καλύψω εγώ. Γνώριζα την Κατερίνα Ζουγανέλη από την ΚΔΕΠΠΑΜ, μου έκανε την πρόταση και κάπως έτσι ξεκινήσαμε.

Πότε ξεκινάει το εργαστήρι ζωγραφικής και τι δραστηριότητες θα περιλαμβάνει;

Το εργαστήρι ξεκινά στις αρχές Νοεμβρίου και πρόκειται να ολοκληρωθεί περί τα τέλη του Απριλίου. Τα μαθήματα θα πραγματοποιούνται τα απογεύματα στην Πινακοθήκη και δεδομένου ότι η συμμετοχή είναι ιδιαίτερα μεγάλη, θα χωριστούμε σε δύο τμήματα, ώστε να τηρούνται και οι αποστάσεις, λόγω των συνθηκών. Στο εργαστήρι ασχολούμαστε με το ακαδημαϊκό ελεύθερο σχέδιο και τη ζωγραφική. Ταυτόχρονα, κάνουμε -συνήθως μια φορά τον μήνα- και κάποιες προβολές για ορισμένες σημαντικές περιόδους της ιστορίας της τέχνης και συζητάμε πάνω σε αυτά που βλέπουμε. Με αυτόν τον τρόπο κάνουμε ουσιαστικά ένα διάλειμμα από το εργαστήριο και το πρακτικό κομμάτι. Τέλος, οργανώνουμε μετά το πέρας των μαθημάτων και μία ομαδική έκθεση, στην οποία κάθε χρόνο παρουσιάζουμε τη δουλειά των μαθητών μας.

Την προηγούμενη χρονιά λόγω κορωνοϊού πραγματοποιήθηκε δια ζώσης το εργαστήρι;

Πέρσι και ενώ τα είχαμε ετοιμάσει όλα, προέκυψε η καραντίνα του Νοεμβρίου. Εμείς, ωστόσο, την ατυχία αυτή την μετατρέψαμε σε ευκαιρία, κάνοντας δωρεάν διαδικτυακά μαθήματα και σεμινάρια πάνω στην ιστορία της τέχνης, τα οποία στην πορεία του χειμώνα διευρύναμε με καλεσμένους από όλον τον κόσμο -κυρίως καθηγητές πανεπιστημίων από το εξωτερικό. Συνδεθήκαμε μέχρι και με έναν ζωγράφο που ζει κυριολεκτικά στην άλλη άκρη του κόσμου, δηλαδή σε ένα νησάκι έξω από τη Νέα Ζηλανδία. Όλα αυτά ήταν βάλσαμο για τους μαθητές, οι οποίοι διεύρυναν τους ορίζοντές τους και είχαν τη δυνατότητα να γνωρίσουν προσωπικότητες που σε άλλη περίπτωση, ίσως να μην γνώριζαν ποτέ. Κάτι άλλο, επίσης ενδιαφέρον που κάναμε ήταν ότι αναθέσαμε στον κάθε μαθητή να μας παρουσιάσει έναν ζωγράφο. Οπότε, οι μαθητές εκπαιδεύτηκαν στο να μας κάνουν μια παρουσίαση μόνοι τους, ενώ παράλληλα μελέτησαν βαθύτερα κάποια σπουδαία προσωπικότητα της τέχνης. Βέβαια, το εργαστήρι έλειψε σε όλους μας και ανυπομονούσαμε να ξεκινήσει.

Οι μαθητές χρειάζεται να έχουν κάποια ιδιαίτερη γνώση ή να είναι καλοί στη ζωγραφική;

Οι μαθητές μας δεν χρειάζεται να έχουν κάποια γνώση πάνω στη ζωγραφική. Το μόνο που χρειάζεται είναι να θέλουν να μάθουν και να αγαπούν αυτό το κομμάτι. Με την εμπειρία που έχω αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια, μπορώ να σας πω με σιγουριά πως όσοι ήρθαν και δεν είχαν ξαναπιάσει μολύβι στα χέρια τους -αλλά πάντα το ήθελαν-, στην πορεία είχαν εντυπωσιακή εξέλιξη. Τα πήγαν καλύτερα ακόμα και από μαθητές που έκαναν ήδη μόνοι τους ορισμένα πράγματα.

Άρα στόχος σας είναι να συνδέσετε το εικαστικό κομμάτι με το θεωρητικό, σωστά;

Ακριβώς. Θέλουμε να τονώσουμε το ενδιαφέρον των ανθρώπων για την τέχνη. Να εισαχθούν σε αυτόν τον κόσμο με τον καλύτερο και πιο δημιουργικό τρόπο. Ακόμα και αν δεν μάθει κάποιος να ζωγραφίζει ή δεν φτάσει στο επίπεδο που θα ήθελε, να μπορεί τουλάχιστον να πηγαίνει σε ένα μουσείο και να βλέπει με άλλη ματιά κάποια πράγματα που θα τα αγνοούσε ή θα τα περνούσε πρόχειρα.

Φέτος, υπάρχει συμμετοχή;

Όλα αυτά τα χρόνια, υπάρχει έντονη συμμετοχή και ζήτηση από τους ντόπιους. Φέτος, έχουμε σίγουρα μια βάση παλαιών μαθητών, ενώ θα ενταχθούν και ορισμένοι καινούριοι. Εμείς μπορούμε να εξυπηρετήσουμε μέχρι 20 άτομα σε δύο γκρουπ. Το κάθε γκρουπ αποτελείται από 10 άτομα. Επίσης, να τονίσω ότι δεν υπάρχει και κάποιο ηλικιακό όριο. Οι μαθητές μας μπορεί να είναι από 13 έως 103 ετών. Αυτό που επιθυμούμε, είναι να ζωγραφίζουν μαζί άνθρωποι όλων των ηλικιών και να συνεργάζονται. Αυτό είναι και το πιο ενδιαφέρον της υπόθεσης: Δεν είναι απαγορευτικό για έναν άνθρωπο μεγαλύτερης ηλικίας να ξεκινήσει να ζωγραφίζει.

Τι θα αποκομίσει κάποιος από αυτό το εργαστήρι;

Αρχικά, γνώση! Μέσα από τα μαθήματα θα γνωρίσει ένα νέο κόσμο και θα αποκομίσει γνώσεις για μια ζωή. Επίσης θα αναβαθμίσει την πνευματική του ταυτότητα σε μία εποχή που η ψυχική τόνωση είναι απαραίτητη και η επαφή με την τέχνη πάντα βοηθά. Και φυσικά, θα κοινωνικοποιηθεί, καθώς μέσα σε ένα χειμωνιάτικο τοπίο με λίγα πράγματα να συμβαίνουν, δημιουργείται μια ομάδα και αυτή η ομάδα έχει κοινωνική σχέση.

Το εργαστήρι θα πραγματοποιηθεί και του χρόνου;

Το συγκεκριμένο εργαστήρι, πραγματοποιείται εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Όλα αυτά τα χρόνια, το ενδιαφέρον του κόσμου για την τέχνη παραμένει αμείωτο, οπότε καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα συνεχίσουμε και του χρόνου.

Μετά από τόσα χρόνια στο νησί, τι είναι αυτό που σας έχει κερδίσει και σας έχει «κρατήσει» εκεί;

Έχω ζήσει περισσότερα χρόνια στη Μύκονο από ότι οπουδήποτε αλλού, οπότε για εμένα είναι πια ο τόπος μου. Οι πιο ισχυρές μου αναμνήσεις είναι από εδώ. Βέβαια, δεν μπορώ να παραβλέψω και τις αλλαγές που έχουν έρθει. Η αλλοίωση της ταυτότητας του νησιού, εξαιτίας του υπερτουρισμού και των επενδύσεων, είναι πλέον γεγονός. Όλα αυτά φέρνουν και προβλήματα, όπως για παράδειγμα στις υποδομές, κάτι που επηρεάζει έντονα την καθημερινότητα των κατοίκων που ζουν μόνιμα εδώ. Όμως, η Μύκονος είναι ένα φανταστικό μέρος με πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Κάθε μήνας στο νησί είναι διαφορετικός, για αυτό είναι και θα είναι για πάντα ο τόπος που δεν βαριέσαι.

πηγή: mykonospost

Share:

Leave a reply