Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης: Πώς θα επηρεάσει την ελληνική οικονομία.

Share:

Με την πλήρη εφαρμογή του σχεδίου ανάκαμψης, το ΑΕΠ μπορεί να αυξηθεί κατά 6,9% έως το 2026 και έως 9,9% σε βάθος 20ετίας, σύμφωνα με μελέτη της ΤτΕ. Αύξηση επενδύσεων κατά 20% και της απασχόλησης κατά 4% έως το 2026.

Η πλήρης και έγκαιρη εφαρμογή του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του πραγματικoύ ΑΕΠ, των ιδιωτικών επενδύσεων και της απασχόλησης κατά 6,9%, 20% και 4%, αντίστοιχα, έως το 2026, σύμφωνα με μελέτη στελεχών της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ).

Τα φορολογικά έσοδα θα αυξηθούν, επίσης, μέσω της διεύρυνσης της φορολογικής βάσης, δημιουργώντας έμμεσα πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μειώσεις φορολογικών συντελεστών ή αυξήσεις δαπανών, ενισχύοντας περαιτέρω την οικονομική δραστηριότητα.

Δυνατή η μόνιμη αύξηση του ΑΕΠ κατά 6% έως 9,9% σε βάθος 20ετίας

Η μελέτη των Δημήτρη Μαλλιαρόπουλου, Δημήτρη Παπαγεωργίου, Μελίνας Βασαρδάνη και Ευαγγελίας Βουρβαχάκη, με θέμα: «Η επίδραση του Μηχανισμού Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας στην ελληνική οικονομία», δείχνει ότι η εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη αύξηση του επιπέδου του πραγματικού ΑΕΠ σε ορίζοντα 20ετίας μεταξύ 6% και 9,9%, με τις θετικές επιδράσεις να επεκτείνονται και σε άλλες μακροοικονομικές μεταβλητές.

«Ωστόσο, τα οφέλη για την οικονομία θα είναι διατηρήσιμα μακροχρόνια μόνο εφόσον υπάρξει πλήρης υλοποίηση των προβλεπόμενων διαθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Σε αντίθετη περίπτωση, τα οικονομικά οφέλη του Εθνικού Σχεδίου θα είναι βραχυπρόθεσμα και η οικονομία θα επιστρέψει σταδιακά στην αρχική της κατάσταση», αναφέρει η μελέτη.

Τα αποτελέσματα επίσης υποδεικνύουν ότι οι διαθρωτικές μεταρρυθμίσεις έχουν τη δυνατότητα να οδηγήσουν μακροχρόνια σε μια μόνιμη αύξηση της παραγωγικής ικανότητας της οικονομίας, καθώς συνεπάγονται μετάβαση σε ένα νέο σημείο ισορροπίας με υψηλότερο επίπεδο παραγωγικότητας, μεγαλύτερη προσφορά εργασίας και πιο αποτελεσματική κατανομή των παραγωγικών πόρων.

Τρεις κατηγορίες διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων

Συγκεκριμένα, στη μελέτη εξετάζονται τρεις κατηγορίες διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που μπορούν να ποσοτικοποιηθούν:
α) μεταρρυθμίσεις που βελτιώνουν τον ανταγωνισμό στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών,
β) μεταρρυθμίσεις που υποστηρίζουν τη μεγαλύτερη συμμετοχή στο εργατικό δυναμικό και
γ) μεταρρυθμίσεις που ενισχύουν τη συνολική παραγωγικότητα της οικονομίας.
Επιπλέον, γίνεται προσπάθεια να συνεκτιμηθεί και η επίδραση μεταρρυθμίσεων που αφορούν τον ψηφιακό μετασχηματισμό της δημόσιας διοίκησης.

πηγή: imerisia

Share:

Leave a reply