Αφιέρωμα στην Σικυώνια Γη (μέρος 6ο /7)

Share:

Άρατος
(271 – 213 π.Χ.)

Μεγάλος πολιτικός άνδρας της Ελληνιστικής περιόδου. Ήταν άριστος διπλωμάτης και αρχηγός της Αχαϊκής Συμμαχίας για περισσότερο από 25 χρόνια. Σε ηλικία είκοσι χρονών, το 251 π.Χ., με λίγους άνδρες χρησιμοποιώντας κομάντο τακτική, ελευθέρωσε την Σικυώνα από τον τύραννο Νικοκλή, ο οποίος ήταν προστατευόμενος του βασιλέως Αντιγόνου της Μακεδονίας, και εγκαθίδρυσε δημοκρατία.
Kατά την διάρκεια μιας νύχτας, με μία μικρή δύναμη από Σικυώνιους εξόριστους και από Αργείους μισθοφόρους, αποφεύγοντας την παρατήρηση των φρουρών κατάφερε να εισβάλει μέσα στα τείχη. Με το ξημέρωμα υποστηριζόμενος από τον λαό, έγινε κυρίαρχος της πόλης. (σ1)
Ο Άρατος έδωσε αμέσως ίσα πολιτικά δικαιώματα σε όλους, επανέφερε πίσω όλους τους εξόριστους και επέστρεψε την περιουσία τους.
Οκτώ χρόνια αργότερα (243 π.Χ.) χρησιμοποιώντας την ίδια τακτική, κατέλαβε την Ακροκόρινθο και ελευθέρωσε την Κόρινθο από την Μακεδονική ηγεμονία. Το 241 π.Χ. νίκησε την γειτονική πόλη της Πελλήνης. Με την Αιτωλία ως σύμμαχο του (239 π.Χ.), επιτέθηκε στο Άργος, το οποίο δέκα χρόνια αργότερα (229 π.Χ.) κατάφερε να το φέρει στην Αχαϊκή συμμαχία. Τον ίδιο χρόνο ελευθέρωσε την Αθήνα εξαγοράζοντας την Μακεδονική φρουρά του Πειραιώς.


Ο Άρατος ένωσε όλες τις πόλεις της Πελοποννήσου, εκτός της Σπάρτης και  Ηλείας, και εγκαθίδρυσε δημοκρατίες. Νικήθηκε δύο φορές από τον βασιλιά Κλεομένη της Σπάρτης, αλλά τελικά κατάφερε να τον νικήσει και να τον καθαιρέσει από τον θρόνο του το 222 π.Χ., ενώνοντας τις δυνάμεις του με τον Αντίγονο Δώσον βασιλιά της Μακεδονίας. Επίσης πολέμησε τους πρώην συμμάχους του Αιτωλούς και ο πόλεμος τελείωσε το 217 π.Χ.
Σαν χαρακτήρας και στρατηγός, ο Άρατος επικρίθηκε και κατηγορήθηκε(και επαινέθηκε από περισσότερους) για την αρχηγία του από πολλούς, οι οποίοι αμφισβήτησαν και την αξία του ως πολιτικού, δίνοντας κυρίως το επιχείρημα ότι ήταν ο υπεύθυνος για την κυριαρχία της Πελοποννήσου από τους Μακεδόνες, αν και ο αρχικός σκοπός του ήταν να την απελευθερώσει από αυτούς.
Επιχειρήματα σαν αυτά είναι επιφανειακά. Η αλήθεια είναι ότι απέδειξε την τολμηρότητα και το κουράγιο του χαρακτήρα του πολλές φορές και η επιτυχία ή αποτυχία του σαν στρατηγός δεν είναι καθόλου εύκολο να αποδειχθεί. Ο Άρατος έδειξε την πολιτική ικανότητα του όταν ένωσε ολόκληρη την Πελοπόννησο κάτω από δημοκρατικό πολίτευμα και παραμένοντας αρχηγός της Αχαϊκής Συμμαχίας επί είκοσι πέντε χρόνια.
Ο Άρατος δολοφονήθηκε το 213 π.Χ. από τον βασιλιά Φίλιππο της Μακεδονίας.
Έγραψε απομνημονεύματα (τα οποία χάθηκαν), και τα οποία ο Πολύβιος χρησιμοποίησε στην ιστορία του. Plutarch: Aratus

(212 π.Χ. – 500 μ.Χ.)

Μετά τον Άρατο η Σικυών ουδέποτε ξαναβρήκε την παλαιά αίγλη της, αλλά η πόλη επέζησε μέχρι σήμερα. Κατά την διάρκεια των Ρωμαϊκών χρόνων η Σικυών ήταν δημοφιλές θέρετρο.
Μετά την καταστροφή της Κορίνθου από τους Ρωμαίους (146 π.Χ.), η Σικυών κατάφερε να επιζεί, αν και επλήγη από δύο καταστρεπτικούς σεισμούς (153 π.Χ. και 141 π.Χ.). Ο Αντωνίνους Πίους πιθανότατα βοήθησε για την ανοικοδόμηση της πόλης, η οποία ξαναβρήκε καινούργια πνοή, μέχρις ότου ο στρατηγός Σύλλας λεηλάτησε την πόλη (87 π.Χ.).
Η σύζυγος του Αντώνιου, Φουλβία πέθανε στην Σικυώνα το 40 π.Χ.
Κατά την διάρκεια του τρίτου αιώνα μ.Χ., η Σικυών ξανάκτισε το επάνω επίπεδο στο Γυμνάσιο του Κλεινία και μετέτρεψε το Βουλευτήριο σε λουτρά. Αυτήν την περίοδο οι κάτοικοι μετακινήθηκαν από το οροπέδιο στο λιμάνι, όπου μία καινούργια πόλη “Νέα Σικυών” (σημερινό Κιάτο) άρχιζε να παίρνει ζωή.
Η Σικυών έπαιξε ρόλο στην εξάπλωση του Χριστιανισμού. Τον τέταρτο αιώνα μ.Χ., δύο εκκλησίες κτίσθηκαν στο οροπέδιο. Η μία ήταν κοντά στην σημερινή εκκλησία της Αγίας Τριάδος στο Βασιλικό και η άλλη επάνω σε αρχαίο ναό στην Αγορά.

πηγή: autochthonesellhnes

Share:

Leave a reply