Αρζαντιέρα (ασημένια) γη… πολύχρωμα, αστραφτερά βότσαλα, κρυστάλλινα νερά, μοναδικοί βραχώδεις σχηματισμοί, το υπέροχο λευκό χρώμα της «κιμωλίας γης».

Share:

Πολύχρωμα, αστραφτερά βότσαλα, κρυστάλλινα νερά, μοναδικοί βραχώδεις σχηματισμοί, το υπέροχο λευκό χρώμα της «κιμωλίας γης», θερμές πηγές που αναβλύζουν στα αμμουδερά ακρογιάλια και ηφαιστειογενής γη εκατομμυρίων χρόνων. Η Κίμωλος είναι ένας τόπος μοναδικής ομορφιάς, που σε κάθε βήμα η φύση εκπλήσσει με τα δημιουργήματα της. Σύμφωνα με την παράδοση, πρώτος μυθικός οικιστής της υπήρξε ο Κίμωλος, σύζυγος της Σίδης, κόρης του Ταύρου, στον οποίο οφείλει το όνομά της. Ήταν επίσης γνωστή και σαν Εχινούσα, πιθανόν λόγω της κιμωλίας έχιδνας (οχιάς) που ακόμη και σήμερα αφθονεί στο νησί. Οι ναυτικοί του Μεσαίωνα την ονόμαζαν Αρζαντιέρα (ασημένια), για τα ασημόλευκα βράχια της που ξεπροβάλλουν μέσα από την αστραφτερή θάλασσα.

Το Χωριό είναι ο μοναδικός οικισμός του νησιού, στους πρόποδες του όρους Ξαπλοβουνίου, που μαγεύει με την απλότητά, τη γραφικότητα και την καθαρότητά του. Οι καμάρες και τα σκεπαστά περάσματα είναι ιδανικά για περιπάτους ανάμεσα από λευκά σπίτια με ολάνθιστες αυλές. Από την Πλατεία του Σχολείου, κανείς θαυμάζει το φεγγάρι και από το ξωκλήσι του Παντοκράτορα, στην κορυφή του λόφου, τη θέα στα κοντινά νησιά, όπως τη γειτονική Μήλο. Ο πυρήνας του Χωριού είναι το Μεσαιωνικό κάστρο του 14ου-15ου.αι, το οποίο αποτελείται από δύο συγκροτήματα σπιτιών, το Μέσα Κάστρο, που είναι σήμερα ερειπωμένο, και το Έξω Κάστρο, τα σπίτια του οποίου είχαν φρουριακή διάταξη για να προστατεύονται οι κάτοικοι από τις επιδρομές των πειρατών και τους επίδοξους κατακτητές.

Η Κίμωλος, αν και μικρή, έχει πάνω από ογδόντα εκκλησίες, στολισμένες με αξιόλογες εικόνες και τέμπλα. Οκτώ απ’ αυτές, του 16ου και 17ου αιώνα, η Γέννηση του Χριστού, ο Χρυσόστομος, η Παναγιά του Κονόμου, οι Ταξιάρχες, η Χρυσοπηγή, η Σωτήρα, οι Άγιοι Ανάργυροι και ο Παντοκράτορας προστατεύονται από το Υπουργείο Πολιτισμού. Ο μεγαλοπρεπής και επιβλητικός Μητροπολιτικός Ναός του νησιού, η «Παναγία η Οδηγήτρια», χτίστηκε σε 7 χρόνια (1867 – 1874) χάρη στην προσωπική, αφιλοκερδή, εργασία όλων των κατοίκων.Απέναντι από τον Μητροπολιτικό Ναό της Οδηγήτριας, βρίσκεται το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο και μέσα στο Κάστρο, το Λαογραφικό-Ναυτικό Μουσείο του νησιού. Το πρώτο διαθέτει εκθέματα του νησιού χιλιάδων χρόνων -εντυπωσιακό είναι το κρυστάλλινο διάφανο δάπεδο, κάτω από το οποίο υπάρχει αναπαράσταση αρχαίας ταφής, όπως βρέθηκε κατά την ανασκαφή- ενώ το Λαογραφικό Μουσείο, το πατρογονικό σπίτι του ιδρυτή του, διατηρεί τη λαϊκή παράδοση του τόπου και την παραδίδει στις επόμενες γενιές ως φάρος στη ζωή τους.

Στο βορειοδυτικό τμήμα της Κιμώλου, στα δυτικά του υψώματος «Σκλάβος», υπάρχει ένα τεράστιο πέτρινο μανιτάρι που οι κάτοικοι το ονομάζουν «Σκιάδι». Αποτελεί ένα μνημείο της φύσης που βρίσκεται στη μέση ενός γυμνού πλατώματος με υπέροχη θέα, καθώς αγκαλιάζει τις νοτιοδυτικές και δυτικές ακτές του νησιού κι ένα μεγάλο μέρος της Μήλου. Το «Σκιάδι» οφείλει τη δημιουργία του στα διαφορετικά πετρώματα που το αποτελούν και στους ισχυρούς ανέμους που φυσούν στην περιοχή του. Το πιο μαλακό πέτρωμα, που βρίσκεται στη βάση, προσβάλλεται και διαβρώνεται από τον άνεμο που μεταφέρει σκόνη ή κόκκους άμμου. Αποτέλεσμα της διεργασίας της «απορρίνισης», όπου η βάση «τρώγεται» και στενεύει συνεχώς, ενώ η κορυφή όντας πιο σκληρή παραμένει σχεδόν άθικτη, είναι και το πανέμορφο γλυπτό της Κιμωλιάτικης φύσης, το «Σκιάδι».

Στη νότια έξοδο του χωριού, είναι φωλιασμένος ο γραφικός ψαράδικος οικισμός της Γούπας, με τα «Σύρματα», τις σπηλιές που λάξευσαν στα βράχια οι ψαράδες για να σύρουν τις βάρκες τους τον χειμώνα. Πλάι στα «Σύρματα», βρίσκεται το Ρέμα, μια βοτσαλωτή ακτή με γαλαζοπράσινα νερά που μοιάζει με φυσική πισίνα. Στην άκρη του κάβου, στέκει ο «ελέφαντας», μορφή που σμίλευσαν η θάλασσα και ο αέρας με το πέρασμα του χρόνου. Όσον αφορά τις παραλίες της, κρύβουν πολλούς θησαυρούς, ξεκινώντας από την αρχαία πόλη της Κιμώλου, που κείτεται βυθισμένη στη θάλασσα, στην τοποθεσία «Ελληνικά», σε μια προεξοχή της ξηράς που ένωνε το νησάκι του Αγίου Ανδρέα με την Κίμωλο. Σήμερα, σώζονται ερείπια της ακροπόλες της στο νησάκι του Αγίου Ανδρέα και το νεκροταφείο της με τάφους σκαλισμένους στους βράχους στην περιοχή των Ελληνικών. Οι «εξερευνητές», με μία μάσκα, μπορούν να εντοπίσουν τα ερείπια στον βυθό της θάλασσας• τάφοι, σπίτια, πηγάδια και τείχη μαρτυρούν έναν πολιτισμό που ανθούσε πριν από έναν μεγάλο σεισμό, που χρονολογείται στη Μυκηναϊκή περίοδο, ίσως και νωρίτερα.

Στα Μαυροσπήλια, βρίσκονται οι εντυπωσιακοί σχηματισμοί ελαφρόπετρας με τα τεράστια κομμάτια διαμέτρου έως 3 μ. που θεωρούνται από τους μεγαλύτερους σχηματισμούς που έχουν παρατηρηθεί παγκοσμίως. Τα κομμάτια αυτά ελαφρόπετρας προέρχονται από έναν ηφαιστειακό πόρο που βρισκόταν τότε σε χερσαίο περιβάλλον κι από τον οποίο ξεχύθηκαν έντονα ρεύματα, φυσαλιδοποιημένου μάγματος, τα οποία σχεδόν αμέσως μπήκαν στη θάλασσα, ψύχτηκαν, τεμαχίστηκαν και βυθίστηκαν.Από τις πιο εντυπωσιακές παραλίες της Κιμώλου με τιρκουάζ νερά και λευκή χοντρή άμμο είναι η Παραλία Πράσσα, όπου στην είσοδο του οικισμού λειτουργούν ιαματικά λουτρά. Με πλωτό μέσο, οι πανέμορφες παραλίες και τα άγρια τοπία είναι μόνο λίγη ώρα μακριά. Η υποθαλάσσια σπηλιά της Γερακιάς, με τα κρυστάλλινα νερά, δίνει τη δυνατότητα στον επισκέπτη να την εξερευνήσει περπατώντας στα ρηχά, ενώ, στο Αγιόκλημα, θα αναζωογονηθεί στο θερμό ιαματικό νερό και, στου «Γερονικόλα τ΄Αψηλά», θα θαυμάσει τα γκριζόλευκα ηφαιστειακά πετρώματα. Ένας επίγειος παράδεισος σε απόσταση ενός ναυτικού μιλίου από την Κίμωλo αναμένει να εξερευνηθεί. Η Πολύαιγος, το μεγαλύτερο ακατοίκητο νησί των Κυκλάδων, με σπάνιας ομορφιάς παραλίες, φιλοξενεί σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας σε τοπία άγρια, ενώ οι πανέμορφες ακτές του, όπως το Μερσίνι και τα Γαλάζια Νερά, τραβούν σαν μαγνήτης τους ιδιοκτήτες σκαφών από όλον τον κόσμο. Η βαρκάδα, μάλιστα, έχει εναλλαγές με αμμουδιές και πιο άγρια τοπία, περάσματα από σπηλιές και πετρώματα. Η Πολύαιγος έχει χαρακτηριστεί τόπος με ιδιαίτερη γεωλογική και οικολογική αξία και έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα Natura 2000.

Οι λάτρεις της πεζοπορίας θα τη λατρέψουν, καθώς η Κίμωλος έχει δεκάδες αγροτικά μονοπάτια. Ακόμα, το νησί διαθέτει ένα μοναδικό φυσικό περιβάλλον, όπου ζει η μεσογειακή φώκια «Monachus-monachus» και είναι προικισμένο με ασυνήθιστους γεωλογικούς σχηματισμούς που συνθέτουν τοπία σπάνιας ομορφιάς, με ημιπολύτιμους λίθους και πολλά βιομηχανικά ορυκτά. Οι παραδοσιακές Κιμωλιάτικες νοστιμιές χαρακτηρίζονται από απλότητα, φαντασία και ιδιαίτερους συνδυασμούς. Διασημότερη είναι η λαδένια, ένα μοναδικό, καθαρά Κιμωλιάτικο προϊόν, που φτιάχνεται με ζυμάρι, φρέσκια ντομάτα, κρεμμύδι και ελαιόλαδο. Το ίδιο αγαπητές είναι και η τυρένια, ένα είδος ανοιχτής τυρόπιτας με φύλλο ζύμης ψωμιού, και η ελένια, ψωμί γεμισμένο με κορωνέϊκες ελιές και τα παξιμάδια με σκινόκοκκο. Η Κίμωλος διαθέτει, επίσης, εξαιρετικό μέλι προς πώληση, ξινό (ξινή φρέσκια μυζήθρα), μανούρα (ξερό τυρί τυλιγμένο στη «λάσπη» του μούστου) και κάπαρη.

Μικρή, αλλά γραφική και αυθεντική, με φιλικούς κατοίκους και με τη δική της ξεχωριστή ομορφιά, η Κίμωλος αποτελεί τον ιδανικό προορισμό για τον επισκέπτη που θέλει να κάνει χαλαρές διακοπές και να ξεκουραστεί, μακριά από τα κοσμικά μέρη και τη φασαρία.

 

πηγή: ellines

Share:

Leave a reply