Αλκυονίδες Μέρες: Το μοναδικό Ελληνικό καιρικό φαινόμενο!

Share:

Η Ελλάδα φημολογείται ότι έχει σχεδόν 300 ημέρες ηλιοφάνειας το χρόνο, ακόμη και κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όταν το μοναδικό φαινόμενο γνωστό και ως Αλκυονίδες ημέρες, δημιουργεί ένα μίνι καλοκαιρινό διάλειμμα μέσα στο χειμώνα.

Η φράση, που μεταφράζεται « Halcyon days »από τα Αγγλικά, έχει την κυριολεκτική έννοια ήρεμες, ήσυχες ημέρες. Οι Ημέρες των Αλκυονίδων πραγματοποιούνται από τις 15 Δεκεμβρίου έως τις 15 Φεβρουαρίου κάθε έτους και τις περισσότερες φορές μεταξύ 16-31 Ιανουαρίου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι μέρες είναι συνήθως ηλιόλουστες, με καθαρό ουρανό και χωρίς αέρα, με υψηλές θερμοκρασίες που δεν είναι τυπικές για τη σεζόν.

Κατά τη διάρκεια των ημερών αυτών, στη μέση του χειμώνα, οι θερμοκρασίες που ανεβαίνουν πάνω από 20 βαθμούς Κελσίου (68 βαθμοί Φαρενάιτ) είναι συνηθισμένες κατά τη διάρκεια της εβδομάδας.

Από πού προέρχεται το όνομα Αλκυονίδες Ημέρες;

Οι Ημέρες Αλκυονίδων πήραν το όνομά τους από το πουλί Αλκυόνη(halcyon) του οποίου τα αυγά, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου βρίσκονται στις ρωγμές των παραθαλάσσιων βράχων. Η αλληγορική έννοια του ομώνυμου αστεριού ονομάζεται «Αλκυόνη» βρίσκεται στον αστερισμό των Πλειάδων.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το αστέρι Αλκυόνη βρίσκεται σε ορατή τροχιά κατά τις βραδινές ώρες, και ως εκ τούτου κατά τη διάρκεια των ασυννέφιαστων βραδιών τον Ιανουάριο, το αστέρι είναι ορατό στο σύμπλεγμα των Πλειάδων, που βρίσκεται στο υψηλότερο μέρος του ουράνιου θόλου.Ως αποτέλεσμα αυτού του φυσικού φαινομένου, όλες οι διαδοχικές ημέρες που ο αστέρας της Αλκυόνης είναι ορατός ονομάστηκαν «Αλκυονίδες».

Από μετεωρολογική άποψη, οι Ημέρες Αλκυονίδων δημιουργούνται ως αποτέλεσμα του συνδυασμού του γεωγραφικού πλάτους της Ελλάδας κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών του χειμώνα, της αυξημένης βαρομετρικής πίεσης, της έλλειψης ανέμου, των δροσερών θερμοκρασιών και της έντονης ηλιοφάνειας.

Ο μύθος

Υπάρχουν αρκετοί μύθοι που περιβάλλουν το φαινόμενο των ημερών της Αλκυονίδας, ο πιο συνηθισμένος από τους οποίους είναι η ιστορία της Αλκυόνης, κόρης του Αιόλου, του Έλληνα θεού του ανέμου.

Η Αλκυόνη ήταν η αφοσιωμένη σύζυγος του Κήυκα, Βασιλιά της Θεσσαλίας στην κεντρική Ελλάδα. Ο Κήυκας κυβέρνησε το βασίλειό του με δικαιοσύνη και ειρήνη. Η Αλκυόνη και ο Κήυκας θαυμάζονταν από θεούς και θνητούς τόσο για τη φυσική τους ομορφιά όσο και για τη βαθιά αγάπη μεταξύ τους.

Ο Δίας τιμώρησε το αλαζονικό ζευγάρι που τολμούσε να συγκριθεί με τους θεούς βυθίζοντας το πλοίο του Κήυκα στη θάλασσα και τον έπνιξε. Η Αλκυόνη θρήνησε την απώλεια της τόσο πολύ που στη συνέχεια έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε, αποφασισμένη να ενωθεί με τον άντρα της στη γη των νεκρών.

Οι θεοί του Ολύμπου επηρεάστηκαν τόσο βαθιά από την τραγική μοίρα του ζευγαριού και τη διαρκή αγάπη τους που ο Δίας μετέτρεψε το ζευγάρι στα πουλιά αλκυόνες. Ωστόσο, τα πουλιά εξακολουθούσαν να καταδικάζονται να γεννούν κάθε χειμώνα.Αφού τα κύματα της θάλασσας έπεσαν στα βράχια και κατέστρεψαν τη φωλιά και τα αυγά της Αλκυόνης, ο Δίας ένιωσε για άλλη μια φορά λύπη, και διέταξε τους ανέμους να σταματήσουν, και ο ήλιος να λάμπει για δεκαπέντε ημέρες στην καρδιά του χειμώνα, ώστε η Αλκυόνη να μπορεί να γεννήσει με ασφάλεια τα αυγά της .

Share:

Leave a reply