Καρίκι, μαλαθούνι, πέτρωμα… νησιωτική νοστιμιά!!!

Share:

Η γνώση της λαογραφίας και των εθίμων, σε συνδυασμό με την τεχνολογία και την επιστήμη, μπορούν να ζωντανέψουν τις παραδόσεις φέρνοντας στο σήμερα, γεύσεις του παρελθόντος αναδεικνύοντας ιδιαίτερες νοστιμιές. Η κα. Αγγέλα Ρουγγέρη, κτηνοτρόφος από την Τήνο, αναβίωσε παραδοσιακές συνταγές τυριών του νησιού και με αυτόν τον τρόπο, έγινε ίσως η μοναδική κτηνοτρόφος και τυροκόμος που παρασκευάζει  συγκεκριμένα τυριά και τα διαθέτει στην αγορά του νησιού.

Το παραδοσιακό, μικρό τυροκομείο, απέχει 3χλμ από το χωριό Στενή, έχει πανοραμική θέα στα κυκλαδίτικα νερά και στα λευκά σπίτια της Μυκόνου. Εκεί η κα. Αγγέλα Ρουγγέρη – Βίδου, ως γνήσια Τηνιακή γυναίκα, μάνα και γιαγιά, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς της, τυροκομεί με εκπληκτικά, νοστιμότατα και ιδιαίτερα αποτελέσματα! Στο τυροκομείο παράγεται, σχεδόν σε καθημερινή βάση, φρέσκο αγελαδινό τυρί, το πέτρωμα με το οποίο φτιάχνονται τα μαλαθούνια και τα καρίκια. Ας γνωρίσουμε τα “άγνωστα” για εμάς παραδοσιακά αυτά προϊόντα.

Μαλαθούνι

 

 

 

Για να φτιαχτεί το μαλαθούνι, στέκεται για μία μέρα μέσα σε καλαθάκι που είναι πλεγμένο από βούρλα, από τα οποίο παίρνει και το ανάλογο σχήμα, στη συνέχεια κρεμιέται σε ένα δωμάτιο που είναι προστατευμένο μόνο με σίτες έτσι ώστε να στεγνώνει με τον αέρα των Κυκλάδων. Είναι μικρό τυράκι που συνοδεύει σαλάτες και μεζέδες ενώ όταν ξεραίνεται αρκετά, ταιριάζει πολύ, τριμμένο σε μακαρονάδες.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η ιδιαίτερη παραγωγή του καρικιού

Η ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου τυριού δεν έχει να κάνει μόνο με τη σπανιότητά του, αλλά και με τον τρόπο παρασκευής του, καθώς ωριμάζει μέσα σε κολοκύθες, όπως μας ενημερώνει η κα. Αγγέλα, η οποία παράγει η ίδια τις δικές της. «Καλλιεργούμε τις κολοκύθες, τις οποίες μαζεύουμε τον Οκτώβρη. Αφού τις αφήσουμε να ξεραθούν ακόμα λίγο, τις ανοίγουμε ώστε να βγάλουμε από μέσα τα σπόρια. Έπειτα, τοποθετούμε αλατισμένο το τυρί και το κλείνουμε ερμητικά με αλεύρι. Δεν πρέπει να υπάρχει καμία τρύπα. Μάλιστα, αν η κολοκύθα είναι λίγο σκασμένη ή λίγο τρύπια την πετάμε, γιατί σίγουρα θα χαλάσει. Πρέπει να είναι καλά κλεισμένο, ώστε να μην παίρνει αέρα από πουθενά. Οι μικρότερες κολοκύθες χρειάζονται περίπου δύο μήνες για να ωριμάσουν, ενώ οι μεγαλύτερες των 5-6 κιλών χρειάζονται έξι με εφτά μήνες».

Όπως μας ενημερώνει η κα. Αγγέλα, η γεύση του θυμίζει τα τυριά στίλτον ή ροκφόρ, αλλά καμιά κολοκύθα δεν έχει την ίδια γεύση, καθώς υπάρχει απόκλιση μεταξύ τους.

Share:

Leave a reply